Zarzut kradzieży z art. 278 § 1 KK
Klient Kancelarii został oskarżony o popełnienie przestępstwa kradzieży z art. 278 § 1 k.k.
Zarzut dotyczył zaboru w celu przywłaszczenia odzieży o łącznej wartości 1 429,97 zł.
Czyn został zakwalifikowany jako przestępstwo z art. 278 § 1 k.k., a więc nie jako wykroczenie. W takiej sytuacji jednym z istotnych zagadnień z punktu widzenia obrony stał się rodzaj kary, jaka może zostać orzeczona wobec oskarżonego.
Strategia obrony – zastosowanie art. 37a KK
W sprawie obrona zmierzała do takiego ukształtowania odpowiedzialności karnej Klienta, aby pomimo skazania za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. nie została wobec niego orzeczona kara pozbawienia wolności.
Istotne znaczenie miała możliwość zastosowania art. 37a § 1 k.k.
Przepis ten w określonych przez ustawę przypadkach pozwala Sądowi zamiast przewidzianej za dane przestępstwo kary pozbawienia wolności orzec karę ograniczenia wolności albo grzywnę.
W praktyce oznacza to, że prawidłowo prowadzona obrona w sprawie o kradzież nie zawsze musi koncentrować się wyłącznie na sporze o winę. Jeżeli materiał dowodowy nie daje realnych podstaw do uniewinnienia, zasadnicze znaczenie może mieć również wybór właściwej strategii dotyczącej kary.
Kara grzywny zamiast kary pozbawienia wolności
Sąd zastosował wobec Klienta art. 37a § 1 k.k. i wymierzył mu wyłącznie karę grzywny.
Grzywna została określona na:
200 stawek dziennych po 10 zł każda, a więc łącznie 2 000 zł.
Klient nie otrzymał zatem kary pozbawienia wolności.
Sąd zaliczył ponadto na poczet grzywny okres wcześniejszego zatrzymania.
Obowiązek naprawienia szkody – 499,99 zł
Oprócz grzywny Sąd orzekł wobec Klienta obowiązek naprawienia szkody na podstawie art. 46 § 1 k.k.
Co istotne, mimo że wartość mienia objętego zarzutem wynosiła 1 429,97 zł, obowiązek naprawienia szkody został orzeczony w kwocie 499,99 zł.
Ostateczne rozstrzygnięcie obejmowało więc przede wszystkim:
skazanie z art. 278 § 1 k.k., zastosowanie art. 37a § 1 k.k., grzywnę 2 000 zł oraz obowiązek naprawienia szkody w kwocie 499,99 zł.
Dlaczego art. 37a KK może mieć znaczenie w sprawie o kradzież?
Sprawa pokazuje istotną rzecz z punktu widzenia praktyki obrończej.
Nie każda skuteczna obrona musi kończyć się uniewinnieniem.
Jeżeli okoliczności sprawy i materiał dowodowy wskazują, że przypisanie odpowiedzialności jest prawdopodobne, rolą obrońcy jest również dążenie do możliwie najkorzystniejszego sposobu zakończenia postępowania.
W sprawach o kradzież z art. 278 § 1 k.k. jednym z możliwych kierunków obrony może być – jeżeli spełnione są przesłanki ustawowe – argumentowanie za zastosowaniem art. 37a k.k. i orzeczeniem kary wolnościowej zamiast kary pozbawienia wolności.
W tej sprawie Sąd skorzystał z tej możliwości i wymierzył Klientowi karę grzywny.
Art. 278 KK – znaczenie właściwej strategii obrony
Każda sprawa o kradzież wymaga indywidualnej oceny.
W jednej sprawie właściwym kierunkiem będzie walka o uniewinnienie. W innej – wykazanie, że czyn stanowi jedynie wykroczenie albo wypadek mniejszej wagi. Możliwe jest również dążenie do warunkowego umorzenia postępowania, a w odpowiednim przypadku – tak jak w tej sprawie – do zastosowania art. 37a k.k. i wymierzenia kary wolnościowej.
Dlatego strategia obrony powinna zostać dostosowana nie tylko do samego zarzutu, ale przede wszystkim do materiału dowodowego oraz realnej sytuacji procesowej oskarżonego.
Więcej o odpowiedzialności za kradzież
Przeczytaj poradnik: Art. 278 KK – kiedy kradzież jest przestępstwem, co grozi i jak się bronić? Wyjaśniamy w nim także różnicę między przestępstwem a wykroczeniem oraz możliwe sposoby zakończenia postępowania.
Wyrok sądu
Poniżej zamieszczamy zanonimizowane skany wyroku. Kliknij skan, aby go powiększyć.
