Sprawa o znęcanie się z art. 207 § 1 k.k. nie w każdym przypadku musi zakończyć się wyrokiem skazującym. Jeżeli sytuacja procesowa i okoliczności dotyczące oskarżonego na to pozwalają, jednym z możliwych kierunków obrony jest dążenie do warunkowego umorzenia postępowania karnego.
Tak zakończyła się jedna ze spraw prowadzonych przez obronę przed Sądem Rejonowym w Ząbkowicach Śląskich.
Oskarżonemu zarzucono psychiczne i fizyczne znęcanie się nad żoną. Zarzut obejmował m.in. wszczynanie pod wpływem alkoholu awantur, popychanie i szarpanie pokrzywdzonej, używanie wobec niej słów wulgarnych, poniżanie, krytykowanie, niepokojenie oraz kierowanie gróźb.
Czyn został zakwalifikowany jako przestępstwo z art. 207 § 1 k.k.
Pomimo poważnego charakteru zarzutu sprawa nie zakończyła się skazaniem. W toku postępowania doszło do pojednania stron przed Sądem, a przyjęta strategia obrony zmierzała do wykazania, że w konkretnych okolicznościach sprawy istnieją podstawy do zastosowania wobec oskarżonego warunkowego umorzenia postępowania.
Wyrokiem z 26 lutego 2026 r. Sąd warunkowo umorzył postępowanie na okres 2 lat próby.
Na czym polegało oskarżenie z art. 207 § 1 k.k.?
Zarzut nie dotyczył pojedynczego incydentu.
Według oskarżenia zachowania miały występować w określonym przedziale czasu i polegać zarówno na znęcaniu psychicznym, jak i fizycznym nad żoną oskarżonego.
W opisie czynu wskazano szereg zachowań: awantury wszczynane pod wpływem alkoholu, popychanie, szarpanie, wyzwiska, poniżanie, krytykowanie, niepokojenie oraz grożenie pokrzywdzonej.
Sytuacja procesowa wymagała więc odpowiedniego określenia celu obrony.
Skuteczna obrona w sprawie karnej nie zawsze oznacza bowiem prowadzenie postępowania wyłącznie w kierunku uniewinnienia. Zadaniem obrońcy jest również ocena materiału dowodowego i ustalenie, jaki rezultat jest w konkretnych okolicznościach najkorzystniejszy i jednocześnie realnie możliwy do osiągnięcia.
W tej sprawie takim rozwiązaniem było zakończenie postępowania bez wydania wyroku skazującego.
Pojednanie stron przed Sądem
Istotnym elementem sytuacji procesowej było pojednanie oskarżonego z pokrzywdzoną przed Sądem.
W sprawach z art. 207 k.k. trzeba jednak wyraźnie odróżnić pojednanie od prostego „wycofania oskarżenia”.
Znęcanie z art. 207 § 1 k.k. jest przestępstwem ściganym z urzędu. Oznacza to, że sama zmiana stanowiska pokrzywdzonego nie powoduje automatycznie zakończenia postępowania.
Pojednanie może natomiast stanowić ważny element całokształtu okoliczności ocenianych przez Sąd, zwłaszcza przy rozważaniu, czy wobec oskarżonego istnieje pozytywna prognoza na przyszłość i czy konieczne jest wydanie wyroku skazującego.
Dlatego w odpowiednio prowadzonej sprawie znaczenie ma nie samo stwierdzenie, że „strony się pogodziły”, lecz przedstawienie Sądowi szerszego obrazu: aktualnej relacji stron, postawy oskarżonego, jego zachowania po zdarzeniach oraz pozostałych okoliczności przemawiających za zastosowaniem art. 66 k.k.
Kiedy możliwe jest warunkowe umorzenie przy art. 207 k.k.?
Warunkowe umorzenie nie jest automatyczne. Sąd musi stwierdzić spełnienie ustawowych przesłanek.
Znaczenie mają przede wszystkim:
- nieznaczny stopień winy i społecznej szkodliwości czynu – nie mogą one osiągać poziomu znacznego;
- brak wątpliwości co do okoliczności popełnienia czynu;
- uprzednia niekaralność za przestępstwo umyślne;
- właściwości i warunki osobiste oskarżonego;
- dotychczasowy sposób życia;
oraz przede wszystkim możliwość przyjęcia pozytywnej prognozy kryminologicznej, a więc przekonania, że pomimo warunkowego umorzenia oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa.
W sprawie o art. 207 k.k. obrona powinna więc przedstawić Sądowi argumentację odnoszącą się nie tylko do samego czynu, ale również do osoby oskarżonego i jego sytuacji po zdarzeniu.
Rola obrońcy – wybór właściwego celu postępowania
To jeden z najważniejszych praktycznych aspektów tej sprawy.
Adwokat od sprawach karnych powinien najpierw odpowiedzieć na pytanie, czy istnieją realne podstawy do zakwestionowania sprawstwa lub kwalifikacji z art. 207 k.k.
Jeżeli tak – właściwym celem może być uniewinnienie albo wyeliminowanie art. 207 k.k., tak jak miało to miejsce w innym prowadzonym przez nas postępowaniu odwoławczym.
Jeżeli jednak analiza materiału dowodowego wskazuje, że taki rezultat jest mało prawdopodobny, rolą obrońcy jest rozważenie innych sposobów zakończenia sprawy.
Jednym z nich może być właśnie warunkowe umorzenie postępowania.
Wymaga to odpowiedniego przygotowania argumentacji dotyczącej stopnia winy i społecznej szkodliwości, sytuacji osobistej oskarżonego, jego dotychczasowego życia, zachowania po zdarzeniu oraz perspektyw na przyszłość.
Jeżeli pomiędzy stronami doszło do rzeczywistego pojednania, również ta okoliczność powinna zostać właściwie przedstawiona Sądowi.
Celem nie jest wówczas jedynie złagodzenie kary. Celem jest doprowadzenie do sytuacji, w której wyrok skazujący w ogóle nie zostanie wydany.
Sąd warunkowo umorzył sprawę o art. 207 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich wyrokiem z 26 lutego 2026 r., na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k. oraz art. 67 § 1 k.k., warunkowo umorzył postępowanie karne dotyczące czynu z art. 207 § 1 k.k.
Okres próby został ustalony na 2 lata.
Oznaczało to, że pomimo postawienia oskarżonemu zarzutu znęcania się nad żoną sprawa nie zakończyła się wyrokiem skazującym za art. 207 § 1 k.k.
Sąd zastosował jednocześnie środki związane z okresem próby.
Oskarżony został zobowiązany do:
– informowania Sądu na piśmie o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy,
– powstrzymywania się od nadużywania alkoholu w okresie próby.
Sąd orzekł ponadto 500 zł nawiązki na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Warunkowe umorzenie to nie uniewinnienie – ale również nie skazanie
To rozróżnienie jest szczególnie ważne dla osoby szukającej informacji pod hasłami „art. 207 k.k. jak się bronić” czy „jak uniknąć skazania za art. 207 k.k.”.
Warunkowego umorzenia nie można przedstawiać jako uniewinnienia.
Sąd nie stwierdza w takim przypadku, że oskarżony nie popełnił czynu.
Jednocześnie jednak warunkowe umorzenie postępowania nie jest wyrokiem skazującym.
Dlatego w sprawie, w której materiał dowodowy nie daje realnych podstaw do uzyskania uniewinnienia, możliwość zakończenia postępowania poprzez zastosowanie art. 66 k.k. może stanowić dla oskarżonego bardzo korzystny rezultat procesowy.
Rezultat sprawy
✓ zarzut znęcania się fizycznego i psychicznego z art. 207 § 1 k.k.
✓ pojednanie oskarżonego z pokrzywdzoną przed Sądem
✓ sprawa zakończona bez wyroku skazującego
✓ warunkowe umorzenie postępowania
✓ 2-letni okres próby
✓ obowiązek informowania Sądu o przebiegu próby co 6 miesięcy
✓ obowiązek powstrzymywania się od nadużywania alkoholu
✓ nawiązka 500 zł
